1- امام را کامل وعمیق می شناختند یعنی می دانستند باید تسلیم محض او باشند و از دستورات او اطاعت کنند
در واقع معرفتي كه مورد تأكيد ائمه عليهم السّلام واقع شده، معرفتي سطحي نيست كه عامه ي مردم به آن آشنا هستند و تنها به نام و نسب امام ختم مي شود. بلكه مقصود معرفت خاصی است كه از لوازم ايمان است. امام باقر عليه السّلام در اين مورد فرموده اند:" لا يكون العبد مؤمناً حتي يعرف الله و رسوله و الائمة كلهم و امام زمانه و يرد اليه و يسلّم ل بنده ايمان نخواهد آورد مگر آن كه معرفت خدا و رسول او و همه امامان و معرفت امام زمان خود را داشته باشد و به آن حضرت رجوع كند و تسليم ايشان باشد.
یعنی کسیکه ایمانش کامل است معرفت عمیق نسبت به امام خویش پیدا میکند ولذا کسیکه امام زمان خود را نشناسد(نداند چه وظیفه ای در قبال او دارد و او چه حقی بر ما دارد) و با این حال بمیرد مرگش مرگ جاهلیت است امام صادق(ع) در جواب سؤال از چگونگی از معنای جاهلیت فرمودند: منظور از آن جاهلیت کفر و نفاق و گمراهی است.
نشناختن امام زمان خود به معنی عدم ارتباط با امام است و عدم ارتباط با امام یعنی قطع پیوند هدایت با خداوند و این همان مرگ جاهلیت و خروج از دین و گمراهی است
برچسب:
نویسنده: کرابی